Το όνομά μου είναι ο Rolf Harms, γεννήθηκε 1973α Είμαι παντρεμένος με δύο παιδιά, το ψωμί μου να κερδίσουν ένα πτυχίο στην κοινωνιολογία.
Πήρα τον Σεπτέμβριο του 2006 στο Φόρουμ ορόσημων. Πριν από αρκετές απόπειρες είχαν φίλους όλα αυτά τα χρόνια, έβαλα μια στενή παρακολούθηση, αλλά βρήκα πολλούς λόγους και αντιρρήσεις, γιατί δεν ήταν για μένα. Ξανά και ξανά, πολύ θετικές εκθέσεις προέκυψαν για το Landmark - έργο στο αυτί μου, γι 'αυτό αποφάσισε επιτέλους να λάβει μέρος.
Όπως Κάθισα σε ένα ζεστό πρωί της Παρασκευής, με περίπου 130 ξένους μου, όπως έκανα και στις περισσότερες από οτιδήποτε ύποπτο και ενθουσιασμένοι άτομα που ενεργούν σε μια αίθουσα του Όφενμπαχ. Ήμουν πολύ χαλαρός και με ρώτησε αν θα προτιμούσα να είμαι έξω απολαμβάνοντας μια όμορφη καλοκαιρινή μέρα. Έκανα! Τις επόμενες μέρες ήμουν ένας από τους δοθεί πιο πολύτιμες εμπειρίες της ζωής μου.
Κατάλαβα πόσο πολύ η ζωή μου με το υποσυνείδητο αποφάσεις, τις εικόνες και τα σχέδια ήταν αποφασισμένοι, η
α) προήλθε από το παρελθόν
είχε β) μόνο και μόνο επειδή έχω αναπτύξει μια ιδιαίτερη σημασία, τα γεγονότα που είχα στη ζωή μου,
γ) Δεν μπορώ με την παρουσία του παρουσία σε ό, τι είναι
Είχε μεγάλη απήχηση, καθώς είμαστε οι συμμετέχοντες θα έχουν σταδιακά συνειδητοποιήσει πόσο είμαστε γνήσιο στη ζωή μας, καθορίστε πόσο εμείς, να είναι κάτι που δεν ξέρουμε πόσες φορές λέμε ναι εννοούμε όταν δεν πόσο εμείς, όχι μόνο ως άρρωστος για να σταθεί, και πως παρόμοια ήμασταν όλοι σε αυτό!
Από τις πολλές γνώσεις που απέκτησα στο φόρουμ θέλω μια θέτουν είδα στο ρόλο μου ως πατέρας πολύ σκληρό και πυκνό. Είδα ότι έτρεξα μια τεράστια προσπάθεια για να είναι ένας καλός σύζυγος και πατέρας. Σε αυτό αισθάνθηκα, αλλά δεν είναι δωρεάν και ζωντανό. Συνειδητοποίησα ότι είχα πάρει μια απόφαση στην παιδική ηλικία μου: "! Θα είμαι καλό παιδί, θα το κάνω για την αρμονία στην οικογένεια" Στην πραγματικότητα, είχα εκείνη την εποχή, αλλά είχε μια αόριστη αίσθηση ότι κάτι δεν είναι μαζί μου στην τάξη και Κατά συνέπεια, έπρεπε να κάνω κάθε δυνατή προσπάθεια για να αποκρύψουν αυτήν την σκοτεινή πλευρά. Το συγκεκριμένο στέλεχος που προκύπτει πλέον η ζωή μου και δούλεψαν καλά στο ρόλο του πατέρα μου. Ξαφνικά κατάλαβα ότι μου αντίληψη των φαινομενικά στρεσογόνες συνθήκες καθορίστηκε από τις εμπειρίες και τις απόψεις μου από το παρελθόν. Δεν είδα τα γεγονότα, αλλά ασυνείδητα έτρεξε πίσω από μια εικόνα της όπως θα ήταν χωρίς αυτό ποτέ να είναι σε θέση να επιτύχει. Αφού είπα όλα αυτά στη γυναίκα μου, ήταν σαν ένα βαρύ βαρέλι βάρος είχε πέσει από τους ώμους μου. Ένιωσα ελεύθερη και ήμουν νέος και με ευχαρίστηση ενός άνδρα και του πατέρα του.
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπλουτισμού, το ορόσημο - Παρέχει φόρουμ για μένα και τη ζωή μου είναι έτοιμη, η δυνατότητα των λαθών, ελλείψεων, αδυναμιών, κλπ. αναγνωρίζουν και παραδέχονται, χωρίς να μου έχουν να κάνουν κακό και το αίσθημα ενοχής. Χειριστείτε τη δύναμη που χρησιμοποιείται για να χρησιμοποιείται για να θρηνήσει μου, είναι τώρα στη διάθεσή μου, με τις συνέπειες της συμπεριφοράς μου και η ζωή μου να είναι ενεργοί στο χέρι σας.
Ένας άλλος πολύ απλός, αλλά εκτεταμένες μέθοδος είναι το βήμα για μένα να "δώσει το δικαίωμα να έχουν". Ειδικά όταν έχω σίγουρα το δικαίωμα σε μια σύγκρουση νομίζω ότι έχουν την ευκαιρία να περάσει επάνω. Έτσι εγώ μπορώ να πάω στην ανακοίνωση αυτή σε ένα ολόκληρο νέο σημείο και ένα νέο τρόπο να ακούτε τον ομόλογό μου στον αναπτυσσόμενο κόσμο και αυτός είναι ζωντανός.
Από το φόρουμ, θα παρακολουθήσουν μαθήματα της Landmark Παιδείας. Εκπλήσσομαι πάντα στην ακρίβεια, αποτελεσματικότητα και πάνω απ 'όλα την πρακτικότητα αυτής της τεχνολογίας. Παρατηρώ ξανά και ξανά πόσο η γλώσσα, κάθε λέξη προσεκτικά εκπονημένες ακριβώς εκφράζει αυτό που λέει και την ίδια στιγμή θα παρατηρήσετε πόσο φυσιολογική ακοή μου δουλεύει: Όταν λέω "νέα" ακούστε, εννοώ "παλιά" ή ίσως "ένας μερικά νέα, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα νέο μετά από όλα. " Εν τω μεταξύ, ξέρω ότι αν το πλαίσιο Ορόσημο z, Β, χρησιμοποιείται η λέξη "νέο", τότε αυτό σημαίνει επίσης "νέο", που σημαίνει "δεν είναι ακόμη εκεί."
Λατρεύω αυτή τη δουλειά, ακόμα κι αν για μένα, ή μάλλον εγώ μου που απλά θέλει να με κάνει να πιστεύω ότι έχω, αλλά μερικές φορές παίρνει στα νεύρα μου σωστά. Λατρεύω την ατμόσφαιρα των σεμιναρίων, την ευκολία, την αγάπη για τους ανθρώπους και τη δέσμευση του μεγέθους των ανθρώπων.
Δεν είμαι οπαδός της μεγάλης θεραπευτικής υπόσχεση, αλλά σκέφτεστε για τον εαυτό σας: Πώς θα είναι ο κόσμος όπως και εάν περισσότεροι άνθρωποι αποφασίζουν να μην έχουν περισσότερο δικαίωμα να δεσμευτούν και αντ 'αυτού τη δυνατότητα της ειρήνης; Πώς θα μοιάζει ο κόσμος αν ο καθένας ότι πραγματικά από μια εσωτερική ελευθερία, η υπευθυνότητα και η ζωή παίρνει / της του συνανθρώπων; Τι θα συμβεί αν οι άνθρωποι είναι πραγματικά σε θέση να καλέσετε τα οράματα και τα όνειρά τους στη ζωή; Ποια είναι η μεγαλύτερη επιθυμία σας; Πώς θα μπορούσε ο κόσμος σας;
Επισκεφθείτε το φόρουμ, αξίζει πολύ περισσότερο από ό, τι νομίζετε!
